محمد شعېب خان شهید ته یو نظم – ارواښاد پروفېسر فرمان الدین بخشالي

 

پروفېسر فرمان الدین بخشالي، خداے دې سره د خاورو وبخښي، دا نظم پۀ شلم اګست دوه زره اوولسم لیکلے ؤ. د دې کال د مارچ پۀ میاشت کښې ئې دا نظم د یو خط سره د ښاغلي م. ر. شفق پۀ لاس ‘پښتون’ د پاره رالېږلے ؤ.

شهید محمد شعېب خان د جولائي پهــ میاشت کښې شهید کړے شوے ؤ. مونږ د ارواښاد پروفېسر فرمان الدین بخشالي دا امانت د شهید محمد شعېب خان روح ته ډالۍ کوو. )نظم نه وړاندې دا یادګیرنه هم ارواښاد پروفېسر بخشالي لیکلې وه، دا یادګیرنه هم د نظم سره چاپ کړې شوه(.

ارواښاد محمد شعېب سابقه اېم پي اے، د يار حسېن صدر، د ضلع صوابۍ قائم مقام صدر او د عوامي نېشنل ګوند پۀ اهمو څوکیو پاتې شوے دے. هغه پۀ حقیقي معنو کښې د باچاخان پېروکار ؤ، هغه د بابا د عدم تشدد د فلسفې قائل ؤ او دغه فلسفه ئې پۀ عملي ژوند او عملي سياست کښې ليدلې شي؛ دغه وجه وه چې محمد شعېب پۀ خپل عملي ژوند کښې د خوار اولس مرسته کړې ده او پۀ ځانګړې توګه ئې بې شماره د خوار اولس روغې کړې دي.

د دوي د وړومبۍ کلیزې پۀ موقع ستر قامي مشر اسفنديار ولي خان پۀ واضحه ډول خپلې وېنا کښې ووئيل چې محمد شعېب د باچاخان د قافلې کلک ملګرے ؤ او تر اخره ئې دغه لمن کلکه نيولې وه، هغه زمونږ د ټولو قامي شهيد دے.

دا ملنګ زما دوست، زما ملګرے او زما ورور ؤ او د مرګ پۀ سحر د دوي پۀ حجره کښې ناست وم چې راته ووئيل شول چې پروفېسر صاحب! تاسو خو زمونږ د کور يو فرد یئ نو ځکه مې د هغوي پۀ مرګ باندې دا څو شعرونه ليکلي دي چې د ‘پښتون’ مجلې لوستونکو ته ئې وړاندې کړم.

د امن مبلغ وې تۀ د مينې پرستار وې
مريد د باچاخان وې تۀ پۀ حقه پېروکار وې
شعېبه! پۀ ما ګرانه! تل د امن طلب ګار وې
د خپلې نظريې پۀ بام ولاړ وې لوے خود دار وې
ژوندے به ئې ټول عمر تۀ د ژوند د کار سړے وې
پۀ دې خاوره قربان شوې تۀ د دې خاورې بچے وې
ساده باده دې ژوند ؤ خو پۀ عقل کښې لقمان وې
پۀ ټوله صوابۍ کښې د جرګو مرکو شان وې
د مينې نغمه ګر وې څۀ سپېځلے مسلمان وې
خود دار وې حسن دار وې د پښتو د ګدۍ خان وې
دا ستا استقامت ته به دنيا حېرانيدله
هر وخت د باچاخان د خولې نغمې به دې چېړلې
پۀ خوي د شرافت باندې د زړونو ناموره
غېرت د باکو خان کښې د ګجو ملک پِسره
د خوږ زړونو مرهمه زمونږ ياره قلندره
مظلومه اے شهيده د يارانو د زړۀ سره
نمونځ د جنازې لۀ دې کالو بابا راغلے ؤ
جهنډا پۀ لاس د امن باچاخان پۀ زړۀ داغلے ؤ
دا خاوره مردم خېزه ده مرام به ترې پېدا شي
خدمت د قام ملت ته عزېز خان به ترې پېدا شي
مېروېس به ترې پېدا شي باچاخان به ترې پېدا شي
د دې قام رهبرۍ له ولي خان به ترې پېدا شي
لمن د باچا خان به ئې نيولې وي ښه کلکه
دا ستا پۀ شان بچے د ګجو خان به ترې پېدا شي
نغمې ئې چې پۀ ژبه د پښتون د قام وئيلې
اجمل به ترې پېدا شي غني خان به ترې پېدا شي
و زړونو کښې سرتور فقير مستان به ترې پېدا شي
د قوم خدمت د پاره اياز خان به ترې پېدا شي
دا امر د فطرت دے څو ګلان به راټوکېږي
پۀ دې سيمه به ستا پۀ شان نران را پېدا کېږي
تصوير د باچاخان دے او تقدیر د پښتنو دے
دا نر اسفنديار د خوب تعبیر د پښتنو دے
زمونږه هم لېډر دے هم رهبر دے رهنما دے
اواز د هشنغر نه تل خور شوے پۀ دنيا دے
د لر او بر د امن پۀ درشل د ژوند اعلان دے
نمسے د باچا خان دے نر بچے د ولي خان دے
شهیده! تۀ مړ نۀ ئې محفلونو کښې يادېږې
د زړونو پۀ ورشو کښې پۀ شعرونو کښې يادېږې
پۀ کلو پۀ حجرو کښې پۀ کورونو کښې يادېږې
د غونډې پښتونخوا به سمه غرونو کښې يادېږې
د خپل قلم پۀ ژبه پۀ لفظونو کښې تل ستائي
فرمان به دې شعېبه تقريرونو کښې تل ستائي

 

تبصره وکړئ
شريک ئې کړئ

دا هم په زړه پورې مطلب دی

“د تورغر چاربېته” – قمر صحرائي

چاربېته د پښتو د اولسي ادب د ټپې پۀ شان زوردار او مقبول صنف دے …